تنها مرا رها کن

 

رو سر بنه به بالین ، تنها مرا رها کن

 

 ترک من خراب شبگرد مبتلا کن

 

 *ماییم و موج سودا، شب تا به روز تنها

 

 خواهی بیا ببخشا ، خواهی برو جفا کن

 

 *از من گریز تا تو ، هم در بلا نیفتی

 

 بگزین ره سلامت، ترک ره بلا کن

 

 * ماییم و آب دیده ، در کنج غم خزیده

 

 بر آب دیده ما صد جای آسیا کن

 

 * خیره کشی است مارا ، دارد دلی چو خارا

 

 بکشد ، کسش نگوید :" تدبیر خونبها کن"

 

 * بر شاه خوبرویان واجب وفا نباشد

 

 ای زرد روی عاشق ، تو صبر کن، وفا کن

 

 *دردی است غیر مردن ، آن را دوا نباشد

 

 پس من چگونه گویم کاین درد را دوا کن؟

 

 *در خواب ، دوش، پیری در کوی عشق دیدم

 

 با دست اشارتم کرد که عزم سوی ما کن

 

 * گر اژدهاست بر ره ، عشق است چون زمرد

 

 از برق این زمرد ، هین ، دفع اژدها کن

  
نویسنده : احمد محمودی ; ساعت ۱٢:۳٤ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱۳ تیر ،۱۳٩۱
تگ ها :

زندگی زیباست

 

 

زندگی » زیباست،
کو چشمی که « زیبائی » به بیند ؟

 

کو « دل آگاهی » که در « هستی » دلارائی به بیند ؟

 

 

 

صبحا « تاج طلا
» را بر ستیغ کوه، یابد

 

شب « گل الماس
» را بر سقف مینائی به بیند

 

 

 

ریخت ساقی باه های
گونه گون در جام هستی

 

غافل آنکو « سکر
» را در باده پیمائی به بیند

 

 

 

شکوه ها از بخت
دارد « بی خدا » در « بیکسی ها »

 

شادمان آنکو « خدا
» را وقت « تنهائی » به بیند

 

 

 

« زشت بینان » را بگو در « دیده » خود عیب جویند

 

« زندگی » زیباست کو چشمی که « زیبائی » به بیند ؟

  
نویسنده : احمد محمودی ; ساعت ۸:٢٩ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٦ تیر ،۱۳٩۱
تگ ها :