تنها مرا رها کن

 

رو سر بنه به بالین ، تنها مرا رها کن

 

 ترک من خراب شبگرد مبتلا کن

 

 *ماییم و موج سودا، شب تا به روز تنها

 

 خواهی بیا ببخشا ، خواهی برو جفا کن

 

 *از من گریز تا تو ، هم در بلا نیفتی

 

 بگزین ره سلامت، ترک ره بلا کن

 

 * ماییم و آب دیده ، در کنج غم خزیده

 

 بر آب دیده ما صد جای آسیا کن

 

 * خیره کشی است مارا ، دارد دلی چو خارا

 

 بکشد ، کسش نگوید :" تدبیر خونبها کن"

 

 * بر شاه خوبرویان واجب وفا نباشد

 

 ای زرد روی عاشق ، تو صبر کن، وفا کن

 

 *دردی است غیر مردن ، آن را دوا نباشد

 

 پس من چگونه گویم کاین درد را دوا کن؟

 

 *در خواب ، دوش، پیری در کوی عشق دیدم

 

 با دست اشارتم کرد که عزم سوی ما کن

 

 * گر اژدهاست بر ره ، عشق است چون زمرد

 

 از برق این زمرد ، هین ، دفع اژدها کن

  
نویسنده : احمد محمودی ; ساعت ۱٢:۳٤ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱۳ تیر ،۱۳٩۱
تگ ها :